سلام
از یک هفته پیشش اتوبوسرانی یه اطلاعیه چسبوند روی ایستگاه محل کارم که اتوبوسها به مدت یک هفته به فلان دلیل از این ایستگاه رد نمیشن و باید از ایستگاه جایگزین که چند صد متر بالاتره استفاده کرد.
هر بار که میخوام از سر کار برگردم خونه میبینم که چند نفر توی ایستگاه منتظرن و هی این پا و اون پا میکنن که پس چرا اتوبوس نمیآد. از اطرافشون مدام مسافرینی رد میشن که میدونن این ایستگاه سرکاریه و جیکشون هم در نمیآد. لابد با خودشون فکر میکنن که به ما چه، شاید طرف منتظر چیز دیگریه! شاید هم فکر میکنن که اینی که انقدر بیحواسه حقشه. بذار آدم شه.
سهشنبه به چند تا چینی علاف گفتم. آلمانی بلد نبودن و متوجه اطلاعیه نمیشدن. امروز هم به یه دختری که عقبمانده ذهنی بود. هر چی فکر میکنم نمیتونم بفهمم چرا مردم انقدر بیتفاوت از کنارشون میگذرن.
پینوشت: نزدیک محل کارم یه شرکتی هست که به عقبموندههای ذهنی کار میده. هر روز حدودای ساعت ۱۶ که میشه یهو ۱۰-۲۰ تا عقبمونده با لباس کار میآن که با اتوبوس برن خونه ... خیلی زیباست که حتی عقبموندههای ذهنی هم حق کار و زندگی دارن. اینجا حتی یک عقبموندهی ذهنی هم میتونه به استقلال برسه.